Jaja……daar ben ik alweer.

Het is wat Martin zegt, best moeilijk dat bloggen. Want heb ik de wereld nou te vertellen? Dat ik een nieuwe(andere) motor heb die na aankoop bijna een maand in de garage stond omdat het geen weer was om 'm eens ff lekker uit te proberen en dus pas zondag de 9de een ritje heeft gemaakt met mij en Bea op het zadel? Dat het goed met mij gaat? Dat we een flinke winter hebben (gehad?). En dat we oud en nieuw hier thuis hebben gevierd met mijn nachtdienst maten compleet met heerlijk eten en een vuurkorf ala Ludolf waar we nog even oude tijden herleefden.
Nouwja….allemaal leuke dingen natuurlijk maar met dit blog heb ik het eigenlijk wel een beetje gehad en ook ik ga met de tijd mee. Facebook dus. Ook lekker makkelijk via mijn Iphone.
Dus bij deze een oproep aan mijn fans, ga eens naar mijn Facebook en blijf up to date met mijn reilen en zeilen. Niet dat ik dit blog nu gelijk weg doe hoor want ik heb een domeinnaam gekregen wegens verleende vriendendiensten en daar ben ik nog steeds blij mee, maar ik hou dit minder bij dan mijn facebook zeg maar.
Genoeg gelult nu.
CU

Ruim een half jaar geleden nu voor het laatst een berichtje geplaatst. En dat terwijl ik een telefoon (Iphone) met internet heb dus hoe makkelijk wil je het hebben? En twitteren en faceboeken doe ik ook niet dus……………………….    Op veler verzoek (van Marielle) dan toch maar weer eens achter de pc gekropen. Er is wel xe9xe9n en ander verandert moet ik zeggen. Moest helemaal een beetje zoeken hoe ik een nieuw bericht moet maken. Maar het is weer gelukt dus ben ik benieuwd wanneer er een tweede berichtje komt.

Groet

Zo, ff al mijn contacten bewerkt/bijgewerkt enzow. Ook alle e-mail adressen en telnrs. gekoppelt. Het is ff een klusje maar dan heb je ook wel wat. Chocolade eitje en een kopje thee erbij en het is weer helemaal voor elkaar. Straks een rollade op de cobb leggen en dan weer lekker eten. Eten, ja dat hebben we nog niet genoeg gedaan deze dagen . Cobb ja. Het ultieme bbq- en. Het water loopt mij nu al in de mond.

…..ik zou nu al bijna zeggen van niet. En ik hem pas twee dagen. Maar ik heb er nu al zoveel plezier van dat ik eigenlijk niet meer zonder kan. En weet u; ik snap het gewoon. Terwijl ik mijn vorige smartphone met windowsmobile na een jaar nog niet snapte. En nu had ik na een halve dag al mijn e-mail kon lezen en beantwoorden. Dat was mij op die vorige na een jaar nog niet gelukt. En dat terwijl ik helemaal geen ervaring had met Apple.
Nee op smartphone gebied is dit toch wel het einde, althans voor mij dan iig. U gaat dus vast weer meer van mij horen nu.
Dus ik zeg……later!!!

Gisteren heb ik dan mijn 50ste verjaardag echt gevierd. Met slingers, kadootjes, chips, biertje, hapje en nog 75 andere genodigden. En ik kan u adviseren dat ook eens te doen. Je hebt er een mega afwas aan maar een kadootjes dat je krijgt!!
En als de mensen dan weten dat je wel van de speciale biertjes bent, heb je dus meteen een voorraad voor de feestdagen Ook de voorraad vreterij is nog van dien aard dat we voorlopig geen groente eten. Het eten de komende tijd zal bestaan uit; worst, kaas, pinda’s, pindarotsjes, satxe9 en afbak-broodjes. Ook de voorraad fris- en vruchtendrank is van een caliber dat je rustig fors kunt noemen alsmede de hoeveelheid wijn.
Maar ik heb een knalfeest gehad, dat kan ik u wel vertellen. Familie, collega’s en vrienden waren in grote getalen naar het inmiddels wel bekende Zeehuis gekomen om ons van de ingeslagen drank en eterij af te helpen. De grote zaal was gezellig versierd en bijna alle genodigden waren aanwezig. Kortom, het was een super gezellig feest. De rest van de week blijven we nog in Het Zeehuis als huiswacht. Helaas is het weer niet erg meewerkend maar we maken er wel weer wat van.
Ik kom van de week nog wel een keertje langs.

Vandaag is het dan zover. Ik heb de leeftijd bereikt waar iedereen zo raar over doet. En ik? Het doet mij niets. Tenminste, nog niet. Zolang ik nog aardig mee kan komen met de jonkies en ze zelfs achter me kan laten zoals laatst op dat bedrijfsfeestje met die kop van jut, voel ik mij nog niet oud.
Maar ik zit wel een beetje met de ziel onder mijn arm vandaag. Ten eerste loop ik in de ziektewet omdat ik bij het andijvie snijden in mijn duim heb gesneden.

En niet een klein beetje maar best wel pittig eigenlijk. Vanmorgen hebben we het verband verschoond en heb ik even rustig kunnen kijken hoe diep het zit. Mijn nagel is de redding geweest anders had het topje er wel afgelegen.

En verder vier ik het ook niet echt vandaag.
Vanavond komen Maaike en Jordie wel een koppie doen natuurlijk en Renske is ook thuis, maar Bea is boodschappen doen en vanmorgen was ze zwemmen. Dus zit ik achter mijn pc-tje zogenaamd zielig te wezen.
Ik ga zo maar ff naar buiten blaadjes vegen. Beetje buitenlucht is goed voor een mens.

Ook als je 50 bent.

<!– /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}@page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

De 93ste Vierdaagse is weer eenfeit. De spieren en de schoenen hebben weer flink te lijden gehad maar het washet weer dubbel en dwars waard.

De weersvoorspellingen waren nietom over naar huis te schrijven maar uiteindelijk viel het reuze mee.

Het ging verder eigenlijk alsvoorgaande jaren. Maandag aankomst in Het Witte Huis in Lent en gezamenlijketen. Daarna nog een paar biertjes op het terras en dan vroeg onder de wol.Dinsdag ochtend gaat om half vier (ja u leest het goed) de wekker en dan gaathet ritueel pas echt beginnen. Voor mij betekent dat; voeten afplakken, wassenen tandenpoetsen en dan ontbijten. Om mij heen zie ik medelopers de meestuiteenlopende zalfjes op de meest uiteenlopende lichaamsdelen smeren. Gelukkigheb ik dat niet nodig. Wat sporttape op de voeten is genoeg om heelhuids enzonder schrale plekken te kunnen lopen.

Na het eten naar de start metbusje of de fiets en dan word ik pas echt wakker. Op de startplaats is het weergezellig druk en het publiek (veelal studenten) is talrijk aanwezig. Niet om telopen maar om de lopers aan te moedigen. Dit gaat gepaard met veel geschreeuwen gejoel en menigeen kan niet meer recht lopen door de grote hoeveelheid drankdie ze hebben genuttigd in afwachting van de start van de eerste dag.

Dit duurt tot we Nijmegen via deWaalbrug verlaten en Lent in lopen. Ook daar staan de mensen langs de kant maardie komen net uit bed dus die zijn een stuk rustiger. Toch is het niet mindergezellig mede door de plaatselijke DJ die met zijn zelf geknutselde installatiede boel muziekaal begeleid. De volumeknop kan bijna niet verder en de boxenstaan op springen maar het motto is; het hoeft niet mooi te zijn als het maarhard is. De vierdaagse is begonnen en dat zullen we weten ook.

Verder gaat de dag voorspoedig enhet blijft droog. Alleen bij Sandy gaat er ondanks de goed doorlopen trainingen,een spiertje in haar bovenbeen raar doen en moet de verzorging er tijdens de rust evennaar kijken.

Dag twee gaat eigenlijk niet veelanders. Het weer blijft goed en er gebeurt verder weinig bijzonders. Is dat nouniet saai zult u denken. Nee dat lijkt misschien zo als u het leest maar als uer bij zou zijn zou u ook niet weten waar u over moest schrijven. Er isnamelijk zoveel te zien en er gebeurt zoveel dat het allemaal niet meer tebeschrijven valt.

Wel gaat er bij Hans eenpeesschede in zijn linker scheenbeen onsteken en daardoor gaat het tempo watomlaag, maar dat is voor Sandy niet erg want het spiertje in haar bovenbeen waarschuwtnog steeds en om dat te ontlasten is zij anders gaan lopen waardoor nu ook dehiel raar gaat doen.

Maar ook de tweede dag komt weertot een einde en de pijntjes kunnen weer vergeten worden onder het genot vaneen biertje en/of de bezielende verzorging van onze sportmasseur.

Dag drie is de bekende zevenheuvelendag. Helaas gaat het nu wel regenen en dat houd ongeveer drie uur aan.Als verzopen katten komen we aan op de rust bij het oorlogs museum. Helaasmoeten we daar buiten blijven zitten maar dicht tegen de gevel is het nog eenbeetje droog. De traditionele vis gaat er in als koek. Kort nadat we weer gaanlopen breekt de lucht open en gaat de zon schijnen. Het wordt gelijk ook warmen we drogen snel op. Alleen de schoenen en sokken blijven nog lang nat.Zingend gaan we de laatste heuvels over en dan is Nijmegen alweer inzicht.Sandy haar hiel ligt nu ongeveer open en ook Hans krijgt het zwaar.

Maar dag drie zit er op en erhoeft er nu nog maar xe9xe9n.

De laatste dag is het weer droogen de route ligt er weer mooi bij. De dorpjes waar we doorheen lopen zijngezellig en er is veel publiek. Sandy haar hiel is ondanks de goede zorgen welheel erg pijnlijk maar zij slaat zich er goed doorheen. Met een van pijnverbeten gezicht weet zij zich goed te weren en mede door het ietwat lage tempoen het regelmatig zingen weet zij zich goed te handhaven. Inmiddels heeft ookRenxe9 een hele dikke voet maar ook hij wijkt niet en loopt gewoondoor. In Malden gaan we bij oud collega Vosje ons omkleden en een kopje soepeten. Hier is o.a. ook onze direkteur hulpverlening aanwezig om ons namens de ANWB tefeliciteren en een bos bloemen te overhandigen.

Na de groepsfoto gaan we metgestreken overhemd en broek, stropdas en pet weer verder om de laatstekilometers te volbrengen. Het laatste stuk lopen de 50, de 40 en de

30km

lopers met elkaar endat geeft een goed gevoel. De groep is mooi groot en iedereen loopt nog.

Echter, we zijn goed en wel bijVosje weg en de lucht begint te betrekken. Niet veel later spoelt het waterover de weg. Er is geen houden meer aan en we zijn in een mum van tijddoorweekt. Niet getreurd want de stemming zit er gelukkig goed in en na eenminuut of 15 wordt het weer droog en schijnt de zon weer.

Op de Via Gladiola is het flinkdruk en her en der worden mensen om de nek gevlogen en bloemen in handengedrukt.

Bij aankomst op de finish schuddenwe elkaar allemaal de hand op de goede afloop en gaan we richting Lent om tedouchen en gezamenlijk met gearriveerde familie en/of vrienden het diner te eten.Ook worden de medailles uitgereikt en deze keer werd dat op voortreffelijke en originelewijze gedaan door Rene Buynsters. Door Rene zijn Brabants dialect (leesspraakgebrek) vergde dit wel enig aanpassingsvermogen van de toehoorders maardaar was door de organisatie op gerekend.

En zo is er weer een eind gekomenaan een geslaagde week. Zelf had ik geen blaren en wel een beetje spierpijn maar dat was al snel weer over. En volgend jaar?? Dan ben ik er gewoon weer bij en dan voor de 18de keer.

Na precies een maand en xe9xe9n dag dan toch eindelijk mijn vingers maar weer eens over de toetsen laten dansen. En dat is dan geen snelle jive hoor, meer een slowfox. Maar er is weer het xe9xe9n en ander gebeurd dus ik dacht kom, laat ik weer eens wat schrijven. Allereerst onze vakantie dan maar.
Zoals u weet zijn we dus met een camper naar Zweden geweest en dat een groot succes. Wat een ervaring was dat zeg. Ten eerste is Zweden een prachtig land. En ten tweede is vakantie in/met een camper ons enorm bevallen. Er zitten nadelen aan en voordelen ten opzichte van b.v. een caravan maar voor ons is een camper ideaal.
We zijn langs de zuidkust geweest en op het eiland xd6land en hebben dus maar een klein stukje van het land gezien maar het was geweldig. Ook hebben we nog een nachtje in de tuin gestaan bij een collega die in Zweden een oud stationsgebouwtje heeft gekocht om daar de vakanties te verblijven. Reuze gezellig. En omdat we in het voorseizoen waren hebben we op de prachtigste plekjes kunnen staan op de leukste campings.
Thuis gekomen gelijk aan het surfen gegaan naar een camper voor volgend jaar. Jawel, en dan gaan we 3 weken zodat we nog meer van het land kunnen zien. En die camper die we inmiddels hebben gereserveerd is er xe9xe9n uit de cattegorie "poepsjiek".
Om u een indruk te geven even een paar fotootjes van de site geplukt.
  
is dat sjiek de friemel of niet?

Dat dacht ik ook.

Nou dan heb ik ook nog wad gelopen. Ja u leest het goed, wad met een D. Een prachtige tocht die als boottochtje begon naar het enige onbewoonde eiland Simonszand. Een eiland zo groot als een flinke achtertuin (bij hoog water) en vandaar terug naar de vaste wal lopen door slik, blubber, vaargeulen, over mosselbanken en al wat het wad nog meer te bieden heeft. Natuur en rust in optima forma.
Op de terugweg nog met pech gestaan op de afsluitdijk maar dan weet ik ook gelijk hoe een pechgeval zich moet voelen.
De auto moest door een berger naar huis gebracht worden omdat de waterpomp het begeven had. Weer een ervaring rijker dus maar gelukkig is alles weer gerepareerd. En verder? Verder is het gewone leven weer gewoon aangevangen. En dat bevalt me ook wel weer hoor. Zeker met de volgende vakantie in het verschied.
En waar bent u heen geweest of gaat u nog naar toe?

Gingen mijn vorige logjes over een vakantie, ook deze gaat daar over. Niet over diezelfde natuurlijk maar over een nieuwe. Doen jullie nog wel eens iets anders dan vakantie dan zult u denken. Ja hoor, kijk maar naar de datums.
Maar goed, vakantie dus en niet naar een plekje in ons kleine nederlandje maar naar een heel ander land en nog best wel ver weg zelfs ook.
Nieuwsgierig?? Wij ook!!
Wij zijn namelijk wel eens die richting op geweest (Denemarken) maar nooit verder. Dinsdagochtend gaan we ons vervoermiddel ophalen en dan gaan we ‘s middags echt weg.
Dat vervoermiddel is een heuse camper. Jawel, en het land waar we naar toe gaan is Zweden. Zweden? Ja Zweden, het land van Pipi Langkous en Ikea. Mag ik als volwassene ook eindelijk eens naar Smalland.
Wel spannend hoor want wat neem je wel of niet mee? Wat voor afstanden leg je af met zo’n camper? Kun je overal wel camperen met "zo’n ding"?
Rijden met een camper zal geen probleem zijn. Ik heb met auto’s gereden waar 3 campers in passen dus dat zal wel meevallen, maar verder is alles nieuw voor ons. Nooit echt gecampeert en al zeker niet met een camper in Zweden.
Inmiddels staat de huiskamer vol met zooi die mee moet. Tenminste dat denken we. Dinsdag zal een hoop duidelijker zijn. Dan staat dat huis op wielen hier voor de deur en ga we hem eens rustig bekijken en inruimen. En als dat gebeurt is gaan we rijden. De eerste nacht is nog wel in Nederland omdat we laat op de dag vertrekken maar woensdag gaan we echt kilometers maken. We hebben geen planning maar die dag willen we in principe wel al een heel eind weg zijn teneinde langer in Zweden te kunnen blijven.
Voorlopig ga ik dus even afscheid van u nemen. Twee en een halve week zijn we weg maar daarna heb ik weer genoeg om te vertellen. Tenminste dat hoop ik en als we daar een internet verbinding kunnen vinden, ben ik tussendoor misschien wel even in de gelegenheid om even te bloggen.

Als u ook met vakantie gaat wens ik u een fijne vakantie en een veilige terugkomst.

Ik ben zojuist even op een huurfiets van hier een stukje wezen fietsen. Nouwja een stukje, 25 kilometer op een te kleine fiets is waarachtig een opgave. Maar het was de moeite waard. Ik ben huizen tegen gekomen met een lap grond en een ton goedkoper dan bij ons een rijtjeshuis. Oude boerderijtjes waar ze mij wel voor straf in mogen zetten. Als er iemand wil oversteken bij een voetgangersoversteekplaats wachten ze netjes tot het groene mannetje brand, voor x80 2.00 krijg je een softijsje waar je niet overheen kunt kijken, de auto’s rijden hier binnen de bebouwdekom gewoon 50, de PC-Hoofdtrekkers die hier rijden zijn gekocht uit pure noodzaak omdat 50% van de wegen onverhard is en zien er derhalve dus ook niet meer uit en als je bling-bling zegt dan kijken de mensen om omdat ze denken dat er een fiets aankomt. En als je twee dagen achter elkaar langs hetzelfde huis fietst dan gaan ze je groeten omdat ze denken dat je hier in de buurt bent komen wonen.
Noemt u mij maar oubollig maar ik vind dat land van Bartje zo slecht nog niet.
Hoi!